« چندان هم فرخنده نيست! | Main | گاهی ميشه به يه جای ديگه نگاه کرد »

کتابفروشی محبوب من

چند تا انتشارات هستن که خيلی باهاشون حال می کنم، "نشر ماه ريز" و " نشر نی" و "نشر مرکز" و البته "انتشارات نيلوفر" که واقعا شاهکاره. امروز داشتم از کريم خان رد ميشدم، ديدم که کتاب فروشی"نشر نی" هم اونجاست (فکر کنم حدود 6-7 ماه پيش بود که يه خبری درباره باز شدنش خوندم - اگه اشتباه نکنم). کلا من از کتابفروشيهای انقلاب زياد خوشم نمياد، چون يه جو خيلی بازاری و اعصاب خورد کنی بهشون حاکمه، يکی اينور داد ميزنه کتابهای قلم چی و آيندگان، يکی برگه های بزرگی رو بساط کرده و روش نوشته گرامر در دو ساعت، راه به راه يکی زير گوشت زمزمه می کنه : عکس، پاسور... حالا تو اين فضا آدم بخواد با آرامش دنبال کتاب موردنظرش بگرده، ديوانه ميشه. (البته من يه دوره ای فکر کنم هفته ای يکی دو بار ميرفتم انقلاب، بهرحال برای يه مدت لازمه دود ميدون انقلاب بخورين!) البته تو خيابون انقلاب بعد فخررازی يه سه چهار تا کتابفروشی باحالِ آروم هس که خريد کردن ازشون لذتبخشه. اينا رو گفتم که آخرش برسم به اينکه من از اينجور کتابفروشيها که پر و پيمونن اما جو بازاری زياد بهشون حاکم نيس خيلی خوشم مياد، مثل همين فروشگاه نشر نی يا کتابفروشی نشر مرکز توی فاطمی. معمولا هم فروشنده هاشون آدمهايين که خودشون يه چيزی بارشونه و از حرف زدن باهاشون لذت ميبرين.
يادم رفت اصل مطلبو بگم، "مرشد و ماگريتا" (ميخائيل بولگاکف) و "به سوی فانوس دريايی" (ويرجينيا وولف) رو خريدم. درواقع "خانوم دالووی" رو ميخواستم که گفت تجديد چاپ نشده... غير مجازه؟
تو برگشت هم رفتم "توکيو بدون توقف" چون بايد مطلب بنويسم درموردش. فيلم خوشی بود برای خودش! فکرکنم هم خوب بفروشه و حداقل اندازه "عروس خوشقدم" بيننده داشته باشه... فيلم اساسا روی خلاقيتها و نبوغ مهران مديری ميچرخه و اگه هر کس ديگه ای (حتی کسی مثل اکبر عبدی) رو جايگزينش کنين، فيلم با کله ميخوره زمين...
برای يه آخرهفته با چند تا از دوستهای دور و نزديک بد نيست اما فقط سر جدتون سينمای مزخرف قدس رو انتخاب نکنين.

TrackBack